متن اصلی
عابدی را حکایت کنند که شبی ده مَن طعام بخوردی و تا سحر خَتْمی در نماز بکردی. صاحبدلی شنید و گفت: اگر نیم نانی بخوردی و بخفتی، بسیار از این فاضلتر بودی. اندرون از طعام خالی دار
تا در او نورِ معرفت بینی تهی از حکمتی به علّتِ آن
که پُری از طعام تا بینی