باب سوم — در عشق و شور — حکایت 5

در سیرتِ اردشیرِ بابکان آمده است که حکیمِ عرب را پرسید که: روزی چه مایه طعام باید خوردن؟ گفت: صد دِرَم سنگ کفایت است. گفت: این قدر چه قوّت دهد؟ گفت: هٰذَا الْمِقْدارُ یَحْمِلُکَ و مٰازادَ عَلیٰ ذٰلِکَ فَاَنْتَ حامِلُهُ. یعنی این قدر تو را بر پای همی‌دارد و هر چه بر این زیادت کنی، تو حمّال آنی. خوردن برایِ زیستن و ذکر کردن است تو معتقد که زیستن از بهرِ خوردن است