باب هشتم — در آداب صحبت — حکایت 9

به دوستی پادشاهان اعتماد نتوان کرد و بر آواز خوش کودکان، که آن به خیالی مبدل شود و این به خوابی متغیر گردد. معشوق هزار دوست را دل ندهی ور می‌دهی آن دل به جدایی بنهی