باب چهارم — در خاموشی — حکایت 7

یکی را از حکما شنیدم که می‌گفت: هرگز کسی به جهلِ خویش اقرار نکرده است مگر آن کس که چون دیگری در سخن باشد، همچنان ناتمام گفته، سخن آغاز کند. سخن را سر است اى خردمند و بُن میاور سخن در میانِ سخُن خداوندِ تدبیر و فرهنگ و هوش نگوید سخن، تا نبیند خموش