خواننده یکپارچه قرآن، نهج‌البلاغه و صحیفه سجادیه

خداوند سبحان، از فرزندان آدم پيامبرانى برگزيد و از آن ها پيمان گرفت که وحى الهى را به خوبى حفظ کنند و امانت رسالت را به مردم ابلاغ نمايند، اين در زمانى بود که اکثر مردم پيمانى را که خداوند از آن ها گرفته بود دگرگون ساختند و همتا و شريکانى، براى او قرار دادند و شياطين، آن ها را از معرفت خداوند بازداشتند و از عبادت او جدا کردند، به همين دليل خداوند، پيامبرانش را در ميان آن ها مبعوث کرد و رسولان خود را پى در پى به سوى آنان فرستاد تا پيمان فطرت را از آن ها مطالبه کنند و نعمت هاى فراموش شده الهى را به آنان يادآورى نمايند و با ابلاغ دستورات او حجّت را بر آن ها تمام کنند و گنج هاى پنهانى عقل ها را براى آن ها آشکار سازند و قدرت خدا را به آن ها نشان دهند، ازجمله: سقف برافراشته آسمان که بر فراز آن هاست و گاهواره زمين که در زير پاى آن ها نهاده شده و وسايل زندگى که حيات به آن ها مى بخشد و سرآمدهاى عمر که آنان را فانى مى سازد و مشکلات و رنج هايى که آنان را پير مى کند و حوادثى که پى در پى بر آنان وارد مى شود. و خداوند سبحان هيچ گاه جامعه بشرى را از پيامبر مرسل، يا کتاب آسمانى، يا دليلى قاطع و يا راهى روشن، خالى نگذاشته است، پيامبرانى که کمىِ نفراتشان و فزونى دشمنان و تکذيب کنندگانشان، آن ها را از انجام وظايف، باز نمى داشت، پيامبرانى که بعضى به ظهور پيامبر آينده بشارت مى دادند و بعضى از طريق پيامبر پيشين شناخته شده بودند و به اين ترتيب قرن ها گذشت و روزگاران سپرى شد، پدران رفتند و فرزندان، جانشين آنان شدند.