خواننده یکپارچه قرآن، نهج‌البلاغه و صحیفه سجادیه

آگاه باشيد که دنيا به آخر رسيده و پايان يافتن خود را اعلام کرده است، زيبايى هايش به زشتى گراييده و روى برگردانده و به سرعت دور مى شود، (آرى) ساکنانش را به سوى فنا مى راند و همسايگانش را با آهنگ مرگ پيش مى برد، آنچه از دنيا شيرين بوده به تلخى گراييده و آنچه صاف و زلال بوده تيرگى يافته است (به گونه اى که) چيزى از آن باقى نمانده، مگر به اندازه ته مانده ظرف آبى، يا جرعه ناچيزى همچون مقدار آبى که به هنگام کمبود و جيره بندى شديد آب به افراد مى دهند، و به اندازه اى که اگر تشنه اى آن را بنوشد هرگز عطش او فرو نمى نشيند! حال که چنين است، اى بندگان خدا! تصميم به کوچ کردن از اين سرا بگيريد (و خود را آماده کنيد) که زوال و نيستى بر اهل آن فرض شده است، نکند آرزوها بر شما چيره شود و مبادا گمان بريد که عمرتان طولانى خواهد بود (و در غفلت فرو رويد).

به خدا سوگند! اگر همانند شترانى که بچه هاى خود را از دست داده اند، ناله سردهيد و همچون کبوتران، نوحه گرى کنيد و مانند راهبان تارک دنيا، زارى کنيد و دست از اموال و فرزندان بکشيد تا به قرب الهى و مقامات والا نزد او وآمرزش گناهانى که کاتبان الهى آن را ثبت کرده اند و رسولان او آن را نگهدارى مى کنند دست يابيد، (همه اينها) دربرابر ثوابى که من براى شما انتظار دارم وعقوبتى که از آن بر شما بيمناکم بسيار کم و ناچيز است.

به خدا سوگند! اگر دل هاى شما به کلّى آب شود و چشم هايتان از شدّت شوق خدا و يا از خوف او خون ببارد سپس تا پايان دنيا زنده بمانيد و تا آن جا که در توان داريد در اطاعت خداوند تلاش و کوشش کنيد، باز اعمال شما پاسخ گوى نعمت هاى عظيم الهى بر شما نيست؛ به ويژه نعمت هدايت شما به سوى ايمان (بنابراين به اعمال ناچيز خود مغرور نشويد).