خواننده یکپارچه قرآن، نهج‌البلاغه و صحیفه سجادیه

بنده بايد از پروردگارش بترسد! خويشتن را اندرز دهد، توبه را مقدّم دارد، وبر شهوات خود چيره شود؛ زيرا مرگ او، ازنظرش پنهان است و آرزويش او را فريب مى دهد؛ شيطان همواره مراقب اوست و گناه را در نظرش جلوه مى دهد، تا مرتکب شود؛ و او را در آرزوى توبه نگه مى دارد، تا آن را به تأخير اندازد وهنگامى که مرگ بر او هجوم مى آورد در غافل ترين حالت باشد! اى واى بر انسان غافلى که عمرش حجتى بر ضدّ اوست! (و در قيامت گواهى مى دهد که همه امکانات در اختيار او بود امّا از آن بهره نگرفت) و واى به حال انسانى که روزگارش (که بايد سرچشمه سعادت او شود) او را به شقاوت کشانَد! از خداوند سبحان مى خواهيم که ما و شما را از کسانى قرار دهد که هيچ نعمتى آنان را مست و مغرور نمى سازد و هيچ هدفى آن ها را از اطاعت فرمان پروردگار بازنمى دارد و بعد از فرارسيدن مرگ، پشيمانى و اندوه به آنان روى نمى آورد.