وَ مِنَ الْکَلَام لَه (عليه السلام) فِي الزُّهْدِ أَيُّهَاالنَّاسُ، آلزَّهَادَةُ قِصَرُ الْأَمَلِ، وَ الشُّکْرُ عِنْدَ [عن] النِّعَمِ، وَ التَّوَرُّعُ عِنْدَ آلْـمَحَارِمِ، فَإِنْ عَزَبَ ذلِکَ عَنْکُمْ فَلاَ يَغْلِبِ آلْحَرَامُ صَبْرَکُمْ، وَ لاَ تَنْسَوْا عِنْدَالنِّعَمِ شُکْرَکُمْ، فَقَدْ أَعْذَرَ اللهُ إِلَيْکُمْ بِحُجَجٍ مُسْفِرَةٍ ظَاهِرَةٍ، وَ کُتُبٍ بَارِزَةِ آلْعُذْرِ وَاضِحَةٍ.
کتابخانه آفلاین متون مقدس
خواننده یکپارچه قرآن، نهجالبلاغه و صحیفه سجادیه
تمام متون، ترجمهها، تفاسیر و فایلهای صوتی بهصورت محلی — بدون وابستگی به اینترنت خارجی. ۶۲۳۶ آیه در پایگاه داده
خطبه
خطبه 182
از سخنان امام (عليه السلام) که درباره زهد فرموده است اى مردم! «زهد» همان کوتاهى آرزو، و شکر و سپاس در برابر نعمت، و پارسايى در برابر گناه است. و اگر نتوانستيد همه اين صفات را فراهم سازيد، لااقل مراقب باشيد حرام بر اراده و صبر شما چيره نگردد، و در برابر نعمت هاى الهى شکر خدا را به فراموشى نسپاريد؛ چرا که خداوند با دلايل روشن و آشکار و کتب آسمانى واضح، اتمام حجّت کرده است! (و آنچه درباره زهد و شکر لازم بوده، به شما تعليم داده است).
