خواننده یکپارچه قرآن، نهج‌البلاغه و صحیفه سجادیه

آيا آن ها (بستگان و نزديکان) مى توانند مرگ را از او دفع کنند و يا ناله و شيون هاى آنان براى او سودى دارد، در حالى که به محلّه مردگان سپرده شده، و در تنگناى قبر تنها مانده است؟ حشرات موذى پوست تن او را از هم مى شکافند و سختى هاى گور، بدن او را متلاشى مى کند، تندبادها آثارش را نابود مى سازد و گذشت شب و روز نشانه هاى او را از ميان برمى دارد؛ بدن ها پس از طراوت، پژمرده و دگرگون مى شوند و استخوان ها بعد از توانايى و قدرت مى پوسند و متلاشى مى گردند. اين در حالى است که ارواح در گروى مسئوليّت سنگين اعمال خويش اند و در آن جا به اسرار نهانِ (قيامت که در اين جهان، با ديده ترديد به آن نگاه مى کردند) يقين حاصل مى کنند؛ (از همه دردناک تر اين که) نه بر اعمال صالحشان چيزى افزوده مى شود و نه از اعمال زشتشان مى توانند توبه کنند. آيا شما فرزندان و پدران و برادرانِ همان مردم نيستيد؟ شما نيز همان برنامه ها را دنبال مى کنيد و بر همان طريقه سوار هستيد و در همان جادّه گام برمى داريد (و سرانجام به همان سرنوشت گرفتار خواهيد شد! ولى افسوس که) دل ها از گرفتن بهره خويش سخت و ناتوان شده و از رشد معنوى خود، غافل گشته و در غيرطريق حقّ، گام برمى دارد، گويى غير آن ها مقصود هستند (و مرگ هرگز به سراغ آن ها نمى آيد) و گويى نجات و رستگارى آن ها، در به چنگ آوردن دنياست.