خواننده یکپارچه قرآن، نهج‌البلاغه و صحیفه سجادیه

به اهل بيت پيامبرتان نگاه کنيد! از همان سو که آن ها گام برمى دارند گام برداريد. و قدم در جاى قدم هاى آن ها بگذاريد (و بدانيد) آن ها هرگز شما را از جاده هدايت بيرون نمى برند و به پستى و هلاکت نمى کشانند. اگر آن ها توقّف کردند، توقّف کنيد و اگر قيام کردند، قيام کنيد. از آن ها سبقت نگيريد که گمراه مى شويد، و از آنان عقب نمانيد که هلاک خواهيد شد!من اصحاب محمّد (صلي الله عليه و آله) را ديده ام ولى هيچ يک از شما را مانند آن ها نمى بينم. آن ها موهايى ژوليده و چهره اى غبارآلود داشتند (با اين که در فقر و تنگدستى زندگى مى کردند خم به ابرو نمى آوردند!) شب تا به صبح در حال سجده و قيام بودند (و هرگز از عبادت خسته نمى شدند؛) گاهى پيشانى و گاه دو طرف صورت را (در پيشگاه خدا) به خاک مى نهادند، و از ترس رستاخيز، گويى بر شعله هاى آتش ايستاده بودند و آرام نداشتند. پيشانى آن ها از سجده هاى طولانى پينه بسته بود همچون زانوى گوسفند. هنگامى که نام خدا برده مى شد، اشک از چشمانشان فرو مى ريخت، آن قدر که گريبانشان تر مى گشت، و همچون درختى که در روز طوفانى، از شدّت تندباد به خود مى لرزد، از خوف عقاب و عشق به ثواب مى لرزيدند!