خواننده یکپارچه قرآن، نهج‌البلاغه و صحیفه سجادیه

همه چيز دربرابر او خاضع است، و هرچيزى به وجود او قائم مى باشد! بى نيازکننده هر فقير، و عزّت بخش هر خوار و ذليل، و نيروى هر ناتوان، و پناهگاه هر مصيبت رسيده است. هرکس سخن بگويد نطق او را مى شنود، هرکس سکوت کند اسرار درونش را مى داند، آن کس که زنده است روزى اش بر اوست، و آن کس که مى ميرد بازگشتش به سوى اوست. (پروردگارا!) چشم ها تو را نديده اند تا از تو خبر دهند؛ بلکه تو پيش از آن که وصف کنندگانت وجود پيدا کنند، بوده اى. آفريدگان را براى رفع وحشت تنهايى نيافريدى، و براى سود خود آن ها را به کارى وانداشتى، هيچ کس نمى تواند از پنجه قدرتت بگريزد، و آن کس را که بگيرى از حيطه قدرت تو بيرون نمى رود. معصيت گنهکاران از عظمت تو نمى کاهد و اطاعت مطيعان بر حاکميت تو نمى افزايد. آن کس که از قضا و قَدَر تو به خشم آيد، نمى تواند حکم و فرمانت را دگرگون سازد، و آن کس که از اوامر تو روى گرداند، از تو بى نياز نمى شود. هر رازى نزد تو آشکار، و هر پنهانى پيش تو حاضر است. تو وجودى جاودانى هستى که زمان برايت نيست، تو پايانى هستى که جز بازگشت به سويت راهى وجود ندارد، و وعده گاهى که نجات از حُکمت جز به وسيله تو ممکن نيست. ناصيه (و زمام اختيار) هر جنبنده اى به دست توست، و بازگشت همه نفوس به سوى تو مى باشد.(پروردگارا!) پاک و منزّهى! چه بزرگ است مقام تو. (بازهم) منزّهى! چه بزرگ است آنچه از آفريده هايت مى بينيم و چه کوچک است هر بزرگى دربرابر قدرت و عظمت تو، و چه باشکوه است آنچه از ملکوتت مشاهده مى کنيم. با اين حال، چقدر ناچيز است آنچه مى بينيم، دربرابر آنچه از قلمرو حکومتت از ما پنهان است! چقدر نعمت هاى دنيايت فراوان و پراهميّت است و چه کوچک است اين نعمت ها دربرابر نعمت هاى آخرتت.