خواننده یکپارچه قرآن، نهج‌البلاغه و صحیفه سجادیه

ازجمله مخلوقات تو فرشتگانى هستند که آن ها را در آسمان هاى خود سکونت بخشيدى و از زمينت بالا بردى. آن ها از همه آفريده هاى تو به تو آگاه ترند، و بيش از همه، از تو خائف اند، و از همه به تو نزديک تر. آن ها هرگز در صُلب پدران قرار نداشته اند و رحم مادران آن ها را در برنگرفته و از آبى پَست، آفريده نشده اند، و حوادث زمان و مرگ وميرها آن ها را از يکديگر جدا نساخته است؛ ولى آنان با اين مقام قرب که به ساحت مقدّست دارند و منزلتى که نزد تو يافته اند و عشق و علاقه اى که تنها به تو دارند و طاعات فراوانى که براى تو انجام مى دهند و از فرمان تو کمتر غفلت مى کنند، با اين همه، اگر آنچه را که از عظمت تو بر آن ها پوشيده است مشاهده مى کردند، اعمال خويش را حقير مى شمردند وبر خود عيب مى گرفتند (و آن را شايسته مقام تو نمى دانستند) و به خوبى مى فهميدند که حقّ عبادتت را هرگز ادا نکرده اند و آن گونه که سزاوار مقام توست، اطاعت ننموده اند.