خواننده یکپارچه قرآن، نهج‌البلاغه و صحیفه سجادیه

ستايش، مخصوص خداوندى است که حمد را به نعمت، و نعمت را به شکر پيوند داد، او را براى نعمتهايش ستايش مى کنيم آن گونه که براى بلاهايش؛ و از او دربرابر اين نفوس سست و تنبل که در انجام اوامرش کندى مى کنند و در ارتکاب نواهى اش سرعت دارند، يارى مى طلبيم، و از گناهانى که علم او به آن ها احاطه دارد و کتاب او (نامه اعمال ما) آن ها را شماره کرده، آمرزش مى طلبيم، همان علمى که در هيچ موردى قصور ندارد و کتابى که چيزى را فروگذار نکرده است.و به او ايمان داريم، همچون کسى که اسرار نهانى را با چشم مشاهده مى کند، ودر کنار آنچه وعده داده شده (از معاد و رستاخيز) ايستاده و از آن آگاهى دارد، ايمانى که اخلاص آن، شرک را نفى مى کند و يقين آن، شک و ترديد را مى زدايد. و شهادت مى دهيم که معبودى جز خداوند نيست، يگانه است و همتايى ندارد و محمّد (صلي الله عليه و آله) بنده و فرستاده اوست، شهادتى که سخن را بالا مى برد و عمل را به پيشگاه خدا و مرحله قبول مى رساند، شهادتى که در هر ميزانى گذاشته شود سبک نخواهد بود و از هر ميزانى برگرفته شود سنگين نمى گردد!