خواننده یکپارچه قرآن، نهج‌البلاغه و صحیفه سجادیه

ما همراه رسول خدا (صلي الله عليه و آله) بوديم، و قتل و کشتار (حتى) در ميان پدران وفرزندان و برادران و خويشاوندان (که بر ضد اسلام قيام کرده بودند) دور مى زد، و هر مصيبت و سختى اى در اين راه پيش مى آمد، سبب افزايش ايمان ما وحرکت در راه حق و تسليم شدن دربرابر فرمان (خدا) و شکيبايى بر درد وسوزش جراحت ها مى شد، (و در يک جمله، ما از هيچ مشکلى هراس نداشتيم) ولى ما هم اکنون با جماعتى که (ظاهراً) برادران اسلامى ما هستند، به دليل انحرافات وکجى ها و شبهات و تأويلات ناروا که از اسلام دارند، پيکار مى کنيم، بنابراين هرگاه احساس کنيم چيزى باعث اجتماع جمع پراکنده ما مى گردد وبه وسيله آن به هم نزديک مى شويم و باقى مانده پيوندها را در ميان خود محکم مى سازيم، به آن علاقه نشان مى دهيم و از غير آن خوددارى مى کنيم!