خواننده یکپارچه قرآن، نهج‌البلاغه و صحیفه سجادیه

از خطبه هاى امام (عليه السلام) استکه حال اعراب و چگونگى حيات و معيشت آنان را در پيش از بعثت پيامبر (صلي الله عليه و آله) بيان مى کند؛ آنگاه به شرح حال خويش در سال هاى قبل از بيعت مسلمين با وى، مى پردازد

خداوند، محمّد (صلي الله عليه و آله) را به رسالت مبعوث کرد، تا جهانيان را بيم دهد و امين آيات او باشد، در حالى که شما جمعيّت عرب، بدترين آيين را داشتيد و در بدترين سرزمين ها و در ميان سنگ هاى خشن و مارهاى فاقد شنوايى (که از هيچ چيز نمى ترسيدند و خطرشان بسيار زياد بود) زندگى مى کرديد و آب هاى آلوده مى نوشيديد و غذاهاى بسيار ناگوار مى خورديد و پيوسته خون يکديگر را مى ريختيد و پيوند با خويشان را قطع مى کرديد (و دختران را زنده به گور مى کرديد و پسران خود را به قتل مى رسانديد)؛ بت ها در ميان شما برپا بود و گناهان، سراسر وجودتان را فراگرفته بود.

من نگاه کردم و ديدم (براى گرفتن حق خود و مسلمانان) يار و ياورى جز خاندانم ندارم (به همين دليل، قيام نکردم؛ چرا که) به مرگِ آنان راضى نشدم واين در حالى بود که چشم بر خاشاک فرو بستم و با گلويى که استخوان در آن گير کرده بود (جرعه تلخ حوادث را) نوشيدم و بر نوشيدن اين جرعه ـ که تلخ تر از حَنْظَل بود ـ شکيبايى کردم.

و در ادامه آمده است:او (عمرو عاص) ـ با معاويه ـ بيعت نکرد تا اين که با او شرط کرد که در برابر آن، بهايى دريافت کند. (در اين معامله شوم)، دست فروشنده به پيروزى نرسد! و سرمايه خريدار به رسوايى منتهى شود!(اکنون که آن ها روى بلاد مسلمانان و حکومت بر مسلمانان، اين چنين معامله مى کنند) آماده پيکار شويد و ساز و برگ جنگ را فراهم سازيد! که آتش جنگ، زبانه کشيده و شعله هاى آن بالا گرفته است. و صبر و استقامت را شعار خود سازيد! که بيش از هر چيز، پيروزى را به سوى شما فرامى خواند.