ورود به حساب کاربری
برای ذخیره علاقهمندیها باید وارد حساب خود شوید.
برای ذخیره علاقهمندیها باید وارد حساب خود شوید.
Science Magazine · ISC
آخرین مطالب علمی، آموزشی و تخصصی — معماری سریع، تجربه Fluent ویندوز ۱۱ و دستهبندی هوشمند
۷۲
مقاله منتشرشده
۷
دسته اصلی
۲۰+
برچسب فعال
Turbo
بارگذاری سریع
آشنایی با عوارض نوشابه های گازدار نوشابههای گازدار، یکی از مهمترین عوامل تولید سنگ کلیه عوارض نوشابه های گازدار | […]
مسیر مرسوم برای نانو کاتالیست های فلزی ساپورت شده علی رغم اهمیت تجاری کاتالیست های دو فلزی (Bimetallic) ، فرمولاسیون […]
لیگاند ایزونیکوتینو هیدرازید ایزونیکوتینو هیدرازید [۱] که به عنوان آیزونیازید [۲] نیز شناخته می شود ، یک ترکیب آلی است […]
بیودیزل : معرفی ، کاربرد و چشم انداز بیودیزل | نیاز روز افزون جهان به منابع جدید انرژی و از […]
پراش اشعه X برای مطالعهی ساختار مواد بلوری استفاده میشود. ناحیه پرتو X در طیف الکترومغناطیس در محدودهی بین پرتو و فرابنفش قرار دارد. با استفاده از این ناحیه ی طیفی میتوان اطلاعاتی در خصوص ساختار، جنس ماده و نیز تعیین مقادیر عناصر به دست آورد. از این رو روشهای پراش پرتو x در شیمی تجزیه کاربرد زیادی دارند. برای یک ماده خالص، الگوی پراش پرتو X، همانند اثر انگشت برای آن ماده است. تا کنون الگوی پراش بیش ۷۵۰۰۰ ترکیب معدنی و آلی جمعآوری شده است. با استفاده از این پایگاه داده و با کمک روش جستجو و تطبیق میتوان ترکیب هر ماده را مشخص نمود.
ترموپلاستیک یا گرمانرم به پلیمرهایی گفته میشود که با افزایش دما بدون تغییر شیمیایی ذوب میشوند. این پلیمرها را میتوان به دفعات ذوب و دوباره جامد نمود. چنین پلیمرهایی در حالت مذاب مانند مایعات جاری میشوند و از این لحاظ با پلیمرهای دارای اتصالات عرضی متمایزند. ترموپلاستیک در دمای بیش از دمای انتقال شیشهای ()خود، منعطف هستند. اغلب ترموپلاستیک ها در دمای کمتر از نقطه ذوب خود حاوی مناطق بلورینی هستند که بین نواحی آمورف قرار دارند. نواحی آمورف، ویژگی کشسانی و نواحی بلورین، استحکام و صلبیت را به ماده میبخشند. در دمای بیش از نقطه ذوب، نواحی بلورین از بین رفته و گرانروی به شدت کاهش مییابد. ترموپلاستیک ها را میتوان به طور پیوسته در چرخه ذوب/انجماد قرار داد. این ویژگی، ترموپلاستیک را قابل بازیافت میسازد.
پلیمرهای کوئوردیناسیونی دسته ای از ترکیبات کوئوردیناسیونی می باشند؛ این پلیمرها، مولکولهایی با وزن مولکولی زیادند و از تکرار واحدهای مونومری که توسط پیوند کووالانسی به هم متصل شده اند، بوجود می آیند. پلیمرهای کوئوردیناسیونی، سیستم های نامحدودی هستند که از واحدهای سازنده اولیه شامل لیگاندهای آلی و یونهای فلزی ساخته شده اند، این واحدهای اولیه خود به وسیله پیوندهای کوئوردیناسیونی و سایر پیوندهای ضعیف شیمیایی به هم متصل می شوند (شکل ۱). این پلیمرها را در متون علمی شبکه های فلز-آلی و یا چارچوبهای فلز-آلی نامیده اند
عبارت ” مواد نانوساختار “یا “نانو مواد” به آن دسته از مواد اطلاق می گردد که دارای ابعاد نانومتری بوده به گونه ای که بر روی خواص فیزیکی یا شیمیایی آنها مؤثر باشند . ویژگی های یک ماده می-تواند به طور معنی داری با اندازه ذرات تغییر پیدا کند. این قضیه در مورد موادی که دارای اندازه ای در حد ۱ تا ۱۰۰ نانومتر می باشند، صادق است. یکی از طبقه بندی های مواد و سیستم های نانو ساختار بر اساس تعداد ابعادی است که در محدوده ی نانومتری قرار می گیرند:
ترکیبات متخلخل معدنی مانند زئولیت ها یا کربن فعال شده با پایداری بالا، در شبکه ها به طور وسیعی مورد استفاده قرار گرفته اند. حفره های میکرو و نانو موجود در شبکه پلیمرهای کوئوردیناسونی به ما این امکان را می دهد که بتوانیم از این ترکیبات برای جداسازی گاز یا مایع، ذخیره کننده گاز، تبادل گر آنیونی و کاتیونی و به عنوان کاتالیزورهای هتروژن و … استفاده کنیم [۴۴]. زئولیتها نیز دسته ای از ترکیبات معدنی اند که حفره های میکرو دارند و عموماً شامل سیلیس و اکسید آلومینیوم می باشند