حدود ۵۶ میلیون سال پیش، جهش دیاکسیدکربن جو زمین را بهشدت گرم کرد. بازسازی دقیق یک اکوسیستم باستانی در وایومینگ نشان میدهد این تحول با افت گسترده پوشش جنگلی همراه بوده است؛ الگویی که برای تغییرات اقلیمی انسانساخت نیز هشداردهنده است.
چه اتفاقی در PETM افتاد؟
در اوج حداکثر حرارتی پالئوسن–ائوسن (PETM)، میانگین دمای جهانی بین حدود ۵ تا ۹ درجه سانتیگراد بالا رفت و الگوهای بارش دگرگون شد. مطالعه منتشرشده در Science نشان میدهد پس از افزایش اولیه پوشش تاج، طی چند هزار سال بعد برگپوشی جنگل حدود ۶۱٪ سقوط کرده است.
سپس پوشش تاج برای دهها هزار سال حدود ۳۵٪ کمتر از پیش از رویداد باقی مانده تا پایان PETM. پژوهشگران میگویند کوددهی اولیه ناشی از CO2 در نهایت زیر فشار دمای بیشازحد مغلوب شده است.
پیام برای جنگلهای امروز
امروز انسان کربن را تقریباً ده برابر سریعتر از فرآیندهای طبیعی آن دوره آزاد میکند. فسیلها یادآوری میکنند جنگلها میتوانند احیا شوند، اما مقیاس زمانی احیا هزاران نسل انسانی است.
اگر آستانههای فیزیولوژیک گیاهان شکسته شود، پیامدها از پوشش گیاهی تا رودخانهها و چشمانداز کل گسترش مییابد.
این گزارش ترجمهای آزاد و خلاصهشده برای مخاطبان فارسیزبان کلینیک علوم ایران است. منبع اصلی: «Ancient rise in CO2 was catastrophic for forests» — Nature (لینک منبع).
