از رونتگن (۱۹۰۱) و بکرل/کوریها تا اینشتین (۱۹۲۱) و هایزنبرگ/شرودینگر در آستانه ۱۹۳۰، فیزیک کلاسیک جای خود را به فیزیک نوین داد. این دوره شالوده فناوری هستهای و نیمهرسانا را ریخت.
نقاط عطف
۱۹۰۱ پرتو X؛ ۱۹۰۳ پرتوزایی؛ ۱۹۰۶ الکترون؛ ۱۹۱۳–۱۹۲۲ مدل اتم و اثر فوتوالکتریک.
۱۹۲۹ دوبروی و موج ماده؛ زمینه مکانیک موجی.
میراث
ابزار آزمایشگاهی دقیق و نظریههای ریاضیشده فیزیک را حرفهای کرد.
جایزه به نماد اعتبار بینالمللی علم تبدیل شد.
چهرهها
ماری کوری نخستین زن برنده و بعدها دوباره در شیمی درخشید.
اینشتین بیش از نسبیت، برای اثر فوتوالکتریک نوبل گرفت.
این گزارش ترجمهای آزاد و خلاصهشده برای مخاطبان فارسیزبان کلینیک علوم ایران است. منبع اصلی: «Nobel Prize in Physics early decades 1901–1930» — Nature (لینک منبع).
